Πραγματοποίηση της ακυρωμένης προβολής-συζήτησης για τα γεγονότα στην Γένοβα το 2001 στις 6/4 στις 19:00

Το Σάββατο 6/4 θα πραγματοποιηθεί η ακυρωμένη προβολή συζήτηση της ταινίας Diaz:Don’t clean up this blood για τα γεγονότα στην Γένοβα το 2001   στην πλατεία μικρασιατών(Ρέθυμνο) στις 19:00. Θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης της συνέλευσης.

 

 

Προβολή-Συζήτηση για τα γεγονότα στην Γένοβα το 2001 στις 30/3 στην πλατεία Μικρασιατών

Το Σάββατο 30/3 θα προβληθεί η ταινία DIAZ:Don’t clean up this blood στην πλατεία μικρασιατών(Ρέθυμνο) στις 19:00. Θα ακολουθήσει μπαρ οικονομικής ενίσχυσης της συνέλευσης

 

ΠΑΙΞΕ ΜΠΑΛΑ ΠΑΙΧΤΑΡΑ ΜΟΥ…. (Κείμενο για την σύνδεση Σεξισμός-Αθλητισμός)

ΠΑΙΞΕ ΜΠΑΛΑ ΠΑΙΧΤΑΡΑ ΜΟΥ…

Ο σεξισμός είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Μια από αυτές αποτελεί και ο αθλητισμός. Ας πιάσουμε, ωστόσο, τα πράγματα από την αρχή.

Ιστορικά ο αθλητισμός αποτελούσε ανέκαθεν έναν ανδροκρατούμενο κλάδο της κουλτούρας των αρχαιότερων πολιτισμών. Πιο συγκεκριμένα στην αρχαία ελλάδα ο θεσμός των ολυμπιακών αγώνων αφορούσε αποκλειστικά τον ανδρικό πληθυσμό, καθώς στις γυναίκες δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή αλλά ούτε και η παρακολούθηση τους. Η μόνη αθλητική δραστηριότητα που μπορούσαν να πάρουν μέρος ήταν στην αρχαία ολυμπία όπου και εκεί βέβαια τονιζόταν ο ρόλος της γυναίκας καθαρά ως προϊόν αναπαραγωγής, αφού η τελετή αυτή ήταν αφιερωμένη στη θεά ήρα η οποία αποτελούσε σύμβολο γονιμότητας. Με την πάροδο του χρόνου η γυναίκα άρχισε να εντάσσεται όλο και περισσότερο στο συγκεκριμένο τομέα, χωρίς όμως κάποια ιδιαίτερη αλλαγή ως προς τον τρόπο αντιμετώπισής της. Ακόμη μοναδικός σκοπός της ζωής της θεωρείται η τεκνοποίηση και η ικανοποίηση των ανδρικών ορέξεων, ακόμη βιώνει παραβιαστικές συμπεριφορές και συνεχίζει η αντιμετώπισή της με βάση την εξωτερική της εμφάνιση καθώς και την σεξουαλικότητάς της.

Ο πρωταρχικός παράγοντας που συμβάλλει σε αυτή την κατάσταση είναι ο θεσμός της οικογένειας. Από μικρά μαθαίνουμε πως τα αθλήματα χωρίζονται σε ανδρικά και γυναικεία, όπως για παράδειγμα ποδόσφαιρο/βόλεϊ, μπάσκετ/χορός κλπ. Από το οικογενειακό περιβάλλον, όταν το παιδί θέλει να συμμετάσχει σε άθλημα το οποίο δεν συμβαδίζει με τα κυρίαρχα κοινωνικά πρότυπα περί φύλου, τότε δεν παραλείπονται σχόλια (του τύπου ‘’αυτό το άθλημα είναι για γυναίκες/άντρες’’, ‘’είσαι αγοροκόριτσο’’ κ.α.) τα οποία έχουν σκοπό να ‘’προσβάλλουν’’ την σεξουαλικότητα του παιδιού φέρνοντας το, παράλληλα, σε δύσκολή θέση. Όλη αυτή η κατάσταση φέρει ως αποτέλεσμα το άτομο να μην μπορεί να υλοποιήσει το αθλητικό του ενδιαφέρον αλλά και να εκφράσει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό δημιουργώντας, ταυτόχρονα, στο κεφάλι του μια ‘’κανονικότητα’’ η οποία επεκτείνεται και στο κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο προσπαθούν να το εντάξουν.

Το γεγονός αυτό διαιωνίζεται, φυσικά, και με την συμβολή των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης. Αρχικά, ο γυναικείος αθλητισμός περνά απαρατήρητος από αθλητικές εφημερίδες, ιστοσελίδες, εκπομπές κλπ. Όταν ,όμως, δοθεί σημασία ,κι αυτό λόγο κάποιου ‘’μεγάλου επιτεύγματος’’, οι ίδιες αντιμετωπίζονται με βάση την εμφάνισή τους και όχι τόσο με τις αθλητικές τους επιδώσεις πράγμα που δεν συμβαίνει στην περίπτωση των ανδρών (με χαρακτηριστικό παράδειγμα το βόλεϊ το οποίο κερδίζει το ενδιαφέρον των φωτορεπόρτερ/κάμεραμαν/δημοσιογράφων οι οποίοι δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στα χαρακτηριστικά του γυναικείου σώματος). Παράλληλα, στις αθλητικές συνεντεύξεις τονίζετε ο ρόλος τον οποίο έχει επωμιστεί η καθεμία από τη γέννηση της με αναφορά στο πως μπορεί να συνδυάσει την ανατροφή ενός παιδιού, τις οικιακές εργασίες, τις σεξουαλικές επιθυμίες του ανδρός της και τον αθλητισμό. Από την άλλη στην περίπτωση των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων υπάρχει αρνητικός σχολιασμός έναντι αυτών, καθώς παρουσιάζεται η σεξουαλικότητά τους ως κάτι το ‘’μη φυσιολογικό’’, αλλά και η ίδια τους η συμμετοχή στον αθλητισμό παρεμποδίζεται είτε έμμεσα είτε άμεσα, μέσω της κατακραυγής που υπάρχει στο εκάστοτε άρθρο ή εκπομπή του κάθε πικραμένου. Σαν να μην έφταναν αυτά, τα αθλητικά περιοδικά-εφημερίδες χρησιμοποιούν κατά κανόνα το γυναικείο σώμα για να προσελκύσουν τον λιγούρη φίλαθλο κι έτσι να αποκομίσουν χρηματικό κέρδος, όπως προτάσσει ο ίδιος ο καπιταλισμός, ενώ από την άλλη σεξιστικά σχόλια όπως ‘’παντελονάτη νίκη’’, ‘’…. ο μπαμπάς σας’’ και ούτω καθ’ εξής έχουν την τιμητική τους στις ίδιες φυλλάδες.

Σημαντικό ρόλο ,βέβαια, στο παραπάνω σεξιστικό παραλήρημα διαδραματίζουν και οι οργανωμένοι ή μη οπαδοί. Ξεκινώντας με τα σεξιστικά συνθήματα και πανό που κατακλύζουν τις κερκίδες των γηπέδων, παρατηρείται η χρήση λέξεων και φράσεων που αναφέρονται στις γυναίκες, στον σεξουαλικό προσανατολισμό των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων αλλά και στις σεξεργάτριες όπου δίνεται ένα αρνητικό πρόσημο προκειμένου να ‘’προσβάλουν’’ τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας. Παράλληλα, η αναφορά στη σεξουαλική πράξη ως σύμβολο υπεροχής και δύναμης θεωρείται δεδομένη. Στο παραπάνω πλαίσιο εντάσσονται οι ματσό και οι παραβιαστικές συμπεριφορές των ίδιων ατόμων (με πρόσφατα παραδείγματα την απόπειρα ομαδικού βιασμού κι έπειτα ξυλοδαρμού κοπέλας από οπαδούς της θύρας 7 κορυδαλλού και την τοποθέτηση γυναικείου εσωρούχου από τον πρόεδρο του παναθηναϊκού στον πάγκο των παικτών του ολυμπιακού θέλοντας έτσι να υπονοήσει ότι η φυγή, η ήττα και η αδυναμία αποτελούν γυναικεία χαρακτηριστικά) οι οποίες εκδηλώνονται εντός κι εκτός των γηπέδων με την αντίστοιχη συγκάλυψη των προέδρων τους, των μπάτσων, των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης και του κράτους. Όλη αυτή η κατάσταση κάνει τα γήπεδα να αποτελούν έναν αφιλόξενο χώρο για τις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, δημιουργώντας έτσι ακόμη ένα πεδίο για λίγους κι εκλεκτούς, στο οποίο δεν έχουν θέση άτομα που δεν ξεχειλίζουν τεστοστερόνη.

Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους αθλητικές ομάδες που προτάσσουν χαρακτηριστικά όπως αυτά της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης και του αντιφασισμού και που παλεύουν να διαμορφώσουν έναν διαφορετικό αθλητισμό μακριά από προέδρους, μάνατζερ και νταβατζήδες. Τέτοιες προσπάθειες τις θεωρούμε σημαντικές κι ακριβώς γι’ αυτό πιστεύουμε ότι ο αντισεξισμός θα πρέπει να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες των συγκεκριμένων εγχειρημάτων.

Από την πλευρά μας, ο σεξισμός δεν είναι ανεκτός απ’ όπου κι απ’ όποιο άτομο κι αν προέρχεται. Ματσό συμπεριφορές, βιασμοί και κάθε λογής παραβιαστική κίνηση ,είτε εντός είτε εκτός γηπέδων, όχι μόνο δεν έχουν θέση για εμάς αλλά και θα μας βρίσκουν πάντα απέναντι.

ΤΑΚΛΙΝ ΜΕ ΟΡΓΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΕΞΙΣΤΗ

ΣΕΡΒΙΣ ΚΑΙ ΚΑΡΦΙ ΣΤΗ ΚΑΡΟΤΙΔΑ ΚΑΘΕ ΒΙΑΣΤΗ

Γκαζάκι

Συνέλευση αντιεξουσιαστριών/ων

 

ΠΑΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ/ΒΙΑΣΜΟΥ ΣΕ ΣΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Τον Μάρτη του ’19 γίναμε για ακόμη μια φορά μάρτυρες της επιβολής της πατριαρχίας πάνω στις ζωές μας. Πιο συγκεκριμένα, στις 04/03/19 στη Σητεία είχαμε ακόμη μια δολοφονία γυναίκας από το “αφεντικό” της οικογένειας ενώ στο Ηράκλειο ,τον ίδιο μήνα, γνωστοποιήθηκαν παραβιαστικά περιστατικά-βιασμοί που λάμβαναν μέρος στο μαγαζί “Guernica”.

Για μας τέτοια περιστατικά αλλά και κάθε σεξιστική κίνηση και συμπεριφορά δεν θα έχουν καμία ανοχή. Έτσι, ως ελάχιστη αντίδραση προχωρήσαμε στην ανάρτηση πανό στο χώρο του πανεπιστημίου κρήτης.

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΑΝΟ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ Λ.ΦΟΥΝΤΑ

Στις 12/03 αναρτήσαμε πανό στο χώρο του τει κρήτης στη μνήμη του αναρχικού Λάμπρου Φούντα, μέλος του Ε.Α. ο οποίος έπεσε νεκρός από τις σφαίρες των μπάτσων στη Δάφνη στις 10 Μαρτίου του 2010, κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικής ενέργειας της οργάνωσης.

Τιμή στους/στις νεκρούς/ες αγωνιστές/ριες…

Συγκέντρωση-Μικροφωνική στο δημαρχείο Ρεθύμνου για τον απεργό πείνας Σ.Χριστοδούλου από 14/1

Ο Σπ. Χριστοδούλου πραγματοποιεί απεργία πείνας από τις 14/1 με αίτημά του την εφαρμογή των άρθρων που προβλέπουν συγχώνευση των πεινών του. Έτσι, διεκδικώντας τα αυτονόητα φτάνει σε σημείο να μάχεται την ακραία κατασταλτική επίθεση της εξουσίας με τίμημα την ίδια του τη ζωή. Για τον λόγο αυτό, καλούμε σε συγκέντρωση – μικροφωνική ως ένδειξη ελάχιστης αλληλεγγύης, την Τρίτη 19/2, στις 19.00 στο Δημαρχείο Ρεθύμνου.

ΣΠΥΡΟ ΓΕΡΑ ΩΣ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

 

παρακάτω ακολουθεί κείμενο του ίδιου:

Αγαπημένοι μου Σύντροφοι και Συντρόφισσες, σήμερα στις 14/1/19 και ώρα 10:00π.μ. ξεκίνησα την απεργία πείνας που είχα προαναγγείλει ότι θα προβώ και σας υπόσχομαι ότι θα το φτάσω μέχρι τέλους, και όποιο και αν είναι το κόστος για την υγεία μου δεν μου καίγεται καρφί. Άλλωστε όλοι οι πραγματικοί αγώνες κερδίζονται με θυσίες. Θέλω να ξέρετε όλες και όλοι ότι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και θα μάχομαι πάντα για ένα ονειρεμένο αύριο, με γνώμονα το δίκαιο αψηφώντας το οποιαδήποτε κόστος. Άλλωστε η ζωή με τον θάνατο έχουν ένα κοινό σημείο με όλους μας, το πραγματικό, αληθινό και τίμιο αγώνα.

Οι τραμπουκισμοί και τα παράνομα χαρτιά που έστειλε ο εισαγγελέας εφετών Αθηνών Δράκος Περικλής εδώ στην φυλακή της Λάρισας, όπως επίσης και στην εισαγγελία της Χαλκίδος δεν θα περάσουν. Να ξέρετε, Συντρόφισσες και Σύντροφοι επειδή θα δώσω σκληρή μάχη με τους διώκτες μου, που δεν είναι άλλοι από την κρατική εξουσία, οτιδήποτε συμβεί άσχημο με την υγεία μου είναι απολύτως υπεύθυνοι ο εισαγγελέας εφετών Δράκος Περικλής και όσοι τον διορίσανε να επιλυθεί τις ποινές μου, όπως επίσης και όσοι δεν φέραν αντίρρηση στον βρώμικο χειρισμό του, να μου κλέψει τα χρόνια που έχω εκτίσει κουτσαίνοντας στα βρώμικα κολαστήρια τους.

Οποιοδήποτε και να είναι το κόστος για μένα, θέλω να γελάτε και να ξέρετε ότι σας αγαπώ όλους και όλες σας. Σας στέλνω μια ζεστή αγκαλιά στον καθένα σας και στη καθεμία σας ξεχωριστά και όπως επίσης όσους έχω στενοχωρήσει ανεξαρτήτως του ποιος έχει δίκιο ή όχι. Ένα είναι το στοιχείο που θα μας ενώνει πάντα, ότι βαδίζουμε στο ίδιο μονοπάτι έχοντας απέναντι μας τους εχθρούς και θα τους πολεμάμε με κάθε μέσω που θα διαθέτουμε.

Ζήτω η Αναρχία

Σπύρος Χριστοδούλου, Φυλακές Λάρισας

ΠΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ/ΒΙΑΣΜΟ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ ΣΤΗ ΡΟΔΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ ΑΠΟ ΦΑΣΙΣΤΑ

Στις 10/01 τοποθετήσαμε πανό στο χώρο του πανεπιστημίου κρήτης με αφορμή τόσο την δολοφονία του αλβανού εργάτη Petrit Zifle από φασίστα στην Κέρκυρα , όσο και την δολοφονία/βιασμό της φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο.

“ΜΕ ΦΑΠΕΣ, ΜΕ ΤΑΚΟΥΝΙΑ, ΜΕ ΓΚΛΙΤΕΡ, ΜΕ ΛΟΣΤΟΥΣ

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΒΙΑΣΤΕΣ ΘΑ ΦΑΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ”

Να αντικαταστήσουμε τα δάκρυα με οργή..

Κάλεσμα για πορεία 6/12

6/12/08-6/12/18 : ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Στις 6 Δεκεμβρίου του 2008 λίγο μετά τις 9 το βράδυ ,στη συμβολή των οδών Μεσολογγίου και Τζαβέλα δολοφονείται ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από σφαίρα μπάτσου. Πιο συγκεκριμένα, έπειτα από ‘’επίθεση’’ που δέχθηκε το περιπολικό στο οποίο επέβαιναν οι μπάτσοι Κορκονέας και Σαραλιώτης εκτελούν εν ψυχρώ πυροβολώντας σε ευθεία βολή και φεύγουν έχοντας εκτελέσει το ‘’καθήκον’’ τους. Από την στιγμή εκείνη και για τις επόμενες δύο εβδομάδες υπάρχει μια διαρκής παρουσία κόσμου στους δρόμους όλης της Ελλάδας ,η οποία χαρακτηρίζεται από πρωτοφανή μαζικότητα, όπου πραγματοποιούνται συγκεντρώσεις και συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, ως απάντηση στη δολοφονία.

Η νύχτα εκείνη έδειξε με τον πιο φρικαλέο τρόπο ,για ακόμη μία φορά, πως το κράτος σε συνεργασία με τα παρακλάδια του αποφασίζουν ανάλογα με τις διαθέσεις τους πότε και αν θα αφαιρέσουν μια ζωή. Αρχικά η ύπαρξη του κράτους αυτού καθ’ αυτού δεν έχει την παραμικρή αίσθηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής, καθώς είναι υπεύθυνο τόσο με τις αποφάσεις του όσο και με τις πρακτικές του για δολοφονίες ατόμων που δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα που αυτό επιβάλλει. Παράλληλα, η εξουσία με την οποία το κράτος έχει πριμοδοτήσει τους μπάτσους τους δίνει το δικαίωμα να λειτουργούν αυθαίρετα με όποια κατασταλτική τακτική επιθυμούν απέναντι σε οτιδήποτε δεν πληροί τις προϋποθέσεις της αστικής νομιμότητας. Σε όλο αυτό το καλοστημένο έργο σημαντικό ρόλο παίζουν τα καθεστωτικά μμε αφού ‘’κόβουν και ράβουν’’ το σενάριο κάθε είδησης με τρόπο ο οποίος εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα καθώς και των αφεντικών τους. Ακολούθως, η ανοχή και η στήριξη φασιστικών ομάδων κρούσης που προσπαθούν να διατηρήσουν την χώρα τους ‘’καθαρή’’ απ’ ότι είναι ‘’κατώτερο’’ από αυτούς είναι δεδομένη και φτάνει ακόμη παραπέρα με την ενίσχυση του εθνικού φρονήματος ,το οποίο χαρακτηρίζει τις δράσεις αυτές, προκειμένου αφενός η συγκεκριμένη τακτική να γίνει αποδεκτή κι αφετέρου αυτό το αίσθημα μίσους και μισαλλοδοξίας να εδραιωθεί και να αποτελεί ‘’κανονικότητα’’ . Τελευταίος συνδετικός κρίκος αυτής της αλυσίδας είναι ο εκάστοτε νοικοκυραίος που του παρέχεται ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο θεωρεί ότι μπορεί να πράττει και να λειτουργεί με όποιον τρόπο επιθυμεί έτσι ώστε να διαφυλάξει την πατρίδα του, την οικογένειά του, την θρησκεία του αλλά και την ιδιοκτησία του.

Δέκα χρόνια μετά από την εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αντίθετα, η πραγματικότητα που διαμορφώνουν τα προαναφερθέντα όχι μόνο δεν έχει βελτιωθεί αλλά δυσχεραίνει όλο και περισσότερο.

Όλα αυτά τα άτομα που βρέθηκαν στον δρόμο αυτής της διαρκούς επίθεσης μόνο στην λήθη δεν πρέπει να περνούν. Η μνήμη τους αποτελεί ώθηση για τον αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση. Γι’ αυτό καλούμε σε πορεία εναντίων αυτού του συστήματος που ισοπεδώνει και καταπιέζει τις ζωές μας.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΚΑΘΕ ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ

ΠΟΡΕΙΑ 06/12/18, Δημαρχείο Ρεθύμνου 19:00

ΓΚΑΖΑΚΙ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΡΙΩΝ/ΤΩΝ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ Α.Ε.

Διοικητικό συμβούλιο, το[δiikitikó simvúlio]:1. Ο κλειστός κύκλος των “των καταξιωμένων” που κατάφερε να ανέλθει σε υψηλές διοικητικές θέσεις και έχει αποφασίσει να πράττει και να διοικεί όπως αυτόν τον συμφέρει.

Η ένταξη του εταιρικού-επιχειρηματικού προσωπείου είναι δεδομένη και υπάρχει σε κάθε πτυχή και χώρο του εκάστοτε ιδρύματος. Στο πλαίσιο αυτού, εισάγουν ερευνητικά προγράμματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες αυτών και των εταιρειών με τις οποίες συνεργάζονται- όπως προτάσσει ο ίδιος ο καπιταλισμός-, διαχειρίζονται τα όποια κονδύλια του πανεπιστημίου, κλείνουν συμφωνίες με συγκεκριμένους ιδιώτες για να διαχειρίζονται χώρους και παροχές του πανεπιστημίου (π.χ σίτιση, στέγαση), εκμεταλλεύονται τα όποια κονδύλια ενώ παράλληλα συνάπτουν πελατειακές σχέσεις με κομματικές παρατάξεις/φοιτητικούς συλλόγους με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο του πανεπιστημίου και της ευρύτερης φοιτητικής κοινότητας.

Στα προαναφερθέντα έρχεται να προστεθεί η συνεργασία με ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτι που φροντίζουν για την 24ωρη παρακολούθηση οποιασδήποτε κίνησης καθώς και για την πραγμάτωση εντολών. Είναι ξεκάθαρο ότι η τοποθέτηση συστημάτων ασφαλείας (όπως κάμερες, ηλεκτρονικές πόρτες, φυλάκιο στην είσοδο, ταυτοποίηση στοιχείων μετά από μια συγκεκριμένη ώρα) εντός του πανεπιστημίου δεν αποσκοπεί στο αίσθημα ασφαλείας των φοιτητριών/-των παρά στη δημιουργία ενός γενικευμένου κλίματος φόβου, παρακολούθησης και καταστολής. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η είσοδος των μπάτσων είναι στην ευχέρεια κάθε πρυτανικής αρχής, όταν η κατάσταση κρίνεται ,“εκτός ελέγχου”, λειτουργώντας σαν ένα ακόμα παρακλάδι του κράτους.

Όλα τα παραπάνω καταλήγουν στο να γίνει κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα ένας χώρος για την παραγωγή εργατικού δυναμικού και αυτοματοποιημένων πολιτών που θα ανταποκρίνονται στην κοινωνική πραγματικότητα. Παράλληλα, η παροχή στείρας και κατευθυνόμενης γνώσης αποσκοπεί στην πνευματική καταστολή και την υιοθέτηση παθητικής στάσης απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης ή εξουσίας.

Τα παραπάνω μόνο αδιάφορες/ους δεν μας αφήνουν, τασσόμαστε απέναντι στον ολοκληρωτισμό που επιβάλλουν και θεωρούμε την όποια μορφή αντίστασης αναγκαία.

ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑΔΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ